نیلو نمکدون

اشتباه نکن.قرار نیست توی این وبلاگ هیچ گونه مطلب خنده دار و یا طنزی نوشته بشه.اگه حوصله نداری پنجره رو ببند و برو یه جای دیگه.............

دیروز تو خیابون دیدمت.یه چیزی تو وجودت با همیشه فرق داشت.شاید به دلیل مدل موهات بود که عوض کردی؟(خیلی بهت می اد)....ولی نه..............................یه چیز دیگه هم با همیشه فرق داشت.(؟)

خوب که فکر میکنم میبینم نگاهت بود که یه جوری بود....آخه یه جور نگاهم کردی که فکر کردم غریبه ام

امروز داشتم به مامانم غر میزدم که چراهمه روزهام تکراری شدن؟

ولی واقعا ای کاش بعضی از روزهای زندگیم تکرار میشدن.اونوقت می اومدم و اون روزی که تو رو رنجوندم رو تکرار می کردم .ولی این دفعه به جای خداحافظ میگفتم:کی بهم زنگ میزنی؟

شادی و اندوه از یکدیگر جدا نیستند....این دو با هم می آیند.... هر گاه که شما با یکی از آنها بر سر سفره می نشینید به یاد داشته باشیدکه آن دیگری در بستر شما خفته است..............نمیدونم تو هم این رو تجربه کردی یا نه؟ولی این ماجرا برای من هر روز اتفاق می افته.یعنی این خودمون هستیم که در شادی هامون غم را دعوت و در غم هامون به دنبال شادی هستیم.مثل بچه هایی که توی ساحل دریا به زحمت با شن و ماسه قلعه درست می کنن و بعد با شیطنت خاصی روش میپرن و خرابش می کنن:D

من از غرق شدن میترسم.برای همین هیچ وقت به استخر نمی روم.سوار قایق نمی شوم.حمام خشک میروم.به آبگیر ها پا نمیگذارم.به شمال که میرویم در را

به روی خودم میبندم.چفت پنجره ها را میاندازم.و از ترس اینکه موجی از راه نرسد و منو با خودش نبره مثل بید میلرزم.یک شب خواب دیدم که آنقدر گریه کرده ام که اتاقم پر اشک شده.و منو در خودش غرق کرده!!!!!!!!!!

غم انگیز ترین لحظه عمرم وقتی بود که دیدم دارکوبی به درختی پلاستیکی نوک میزند.بعد رو به من کرد و گفت:درخت هم درختان قدیم:D

راهی کشف کردم تا برای همیشه دوست باشیم.خیلی ساده است.هر چی من میگویم تو انجام بده:D!